Oog in oog te staan met een stervende gletsjer heeft het meeste in mij los gemaakt. Natuurlijk wist ik over klimaatverandering, hogere zeespiegel en smeltende ijskappen. Maar om de tranen van de berg in het echt te zien, was een emotionele en fysieke ervaring; en dat is het nog steeds.
Ik werd getipt om de gletsjer Morteratsch te bezoeken en had mij laten inlichten over het lopen óp de gletsjer. Dat bleek in de winter niet mogelijk te zijn. Daarvoor in de plaats kon ik wel naar de tong van de gletsjer lopen. Dat deed ik in het besef dat er in de afgelopen 150 jaar bijna 3 km van de gletsjer is afgesmolten. Waar je twintig jaar geleden nog binnen vijftien minuten van station Morteratsch naar het gletsjerijs kon lopen, kost het tegenwoordig driekwartier om de gletsjertong te bereiken.
Ik heb daar in ijspaleizen gestaan, miljoenen jaren oud ijs aangeraakt, ijspaleizen zien inzakken, losgeslagen stenen horen vallen, ik heb ijsschotsen horen jammeren.
Deze korte video gaat over het verdriet van de gletsjer.
video 4:00 min
voice over Hannie van den Bergh